| ути́ритися – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | ути́ритися, ути́ритись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ути́рмося, ути́рмось | |
| 2 особа | ути́рся | ути́ртеся, ути́ртесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ути́рюся, ути́рюсь | ути́римося, ути́римось, ути́римся |
| 2 особа | ути́ришся | ути́ритеся, ути́ритесь |
| 3 особа | ути́риться | ути́ряться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | ути́рився, ути́ривсь | ути́рилися, ути́рились |
| жін.р. | ути́рилася, ути́рилась | |
| сер.р. | ути́рилося, ути́рилось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| ути́рившись | ||