| утихоми́рити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | утихоми́рити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | утихоми́рмо | |
| 2 особа | утихоми́р | утихоми́рте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | утихоми́рю | утихоми́римо, утихоми́рим |
| 2 особа | утихоми́риш | утихоми́рите |
| 3 особа | утихоми́рить | утихоми́рять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | утихоми́рив | утихоми́рили |
| жін.р. | утихоми́рила | |
| сер.р. | утихоми́рило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| утихоми́рений | ||
| Безособова форма | ||
| утихоми́рено | ||
| Дієприслівник | ||
| утихоми́ривши | ||