| ути́рити1 – дієслово доконаного виду | ||
| (втупити) | ||
| Інфінітив | ути́рити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ути́рмо | |
| 2 особа | ути́р | ути́рте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ути́рю | ути́римо, ути́рим |
| 2 особа | ути́риш | ути́рите |
| 3 особа | ути́рить | ути́рять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | ути́рив | ути́рили |
| жін.р. | ути́рила | |
| сер.р. | ути́рило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| ути́ривши | ||