| | | | |
| утихоми́рений – дієприкметник | | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| відмінок | однина | множина |
| чол. р. | жін. р. | сер. р. |
| називний | утихоми́рений | утихоми́рена | утихоми́рене | утихоми́рені |
| родовий | утихоми́реного | утихоми́реної | утихоми́реного | утихоми́рених |
| давальний | утихоми́реному | утихоми́реній | утихоми́реному | утихоми́реним |
| знахідний | утихоми́рений, утихоми́реного | утихоми́рену | утихоми́рене | утихоми́рені, утихоми́рених |
| орудний | утихоми́реним | утихоми́реною | утихоми́реним | утихоми́реними |
| місцевий | на/в утихоми́реному, утихоми́ренім | на/в утихоми́реній | на/в утихоми́реному, утихоми́ренім | на/в утихоми́рених |