| ути́шити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | ути́шити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ути́шмо | |
| 2 особа | ути́ш | ути́ште |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ути́шу | ути́шимо, ути́шим |
| 2 особа | ути́шиш | ути́шите |
| 3 особа | ути́шить | ути́шать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | ути́шив | ути́шили |
| жін.р. | ути́шила | |
| сер.р. | ути́шило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| ути́шений | ||
| Безособова форма | ||
| ути́шено | ||
| Дієприслівник | ||
| ути́шивши | ||