| ути́шитися – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | ути́шитися, ути́шитись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ути́шмося, ути́шмось | |
| 2 особа | ути́шся | ути́штеся, ути́штесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ути́шуся, ути́шусь | ути́шимося, ути́шимось, ути́шимся |
| 2 особа | ути́шишся | ути́шитеся, ути́шитесь |
| 3 особа | ути́шиться | ути́шаться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | ути́шився, ути́шивсь | ути́шилися, ути́шились |
| жін.р. | ути́шилася, ути́шилась | |
| сер.р. | ути́шилося, ути́шилось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| ути́шившись | ||