| уложи́ти1 – дієслово доконаного виду | ||
| (укласти) | ||
| Інфінітив | уложи́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | уложі́мо, уложі́м | |
| 2 особа | уложи́ | уложі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | уложу́ | уло́жимо, уло́жим |
| 2 особа | уло́жиш | уло́жите |
| 3 особа | уло́жить | уло́жать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | уложи́в | уложи́ли |
| жін.р. | уложи́ла | |
| сер.р. | уложи́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| уложи́вши | ||