| лінькува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | лінькува́тий | лінькува́та | лінькува́те | лінькува́ті |
| родовий | лінькува́того | лінькува́тої | лінькува́того | лінькува́тих |
| давальний | лінькува́тому | лінькува́тій | лінькува́тому | лінькува́тим |
| знахідний | лінькува́тий, лінькува́того | лінькува́ту | лінькува́те | лінькува́ті, лінькува́тих |
| орудний | лінькува́тим | лінькува́тою | лінькува́тим | лінькува́тими |
| місцевий | на/у лінькува́тому, лінькува́тім | на/у лінькува́тій | на/у лінькува́тому, лінькува́тім | на/у лінькува́тих |
| [розм.] | ||||