| ласта́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | ласта́тий | ласта́та | ласта́те | ласта́ті |
| родовий | ласта́того | ласта́тої | ласта́того | ласта́тих |
| давальний | ласта́тому | ласта́тій | ласта́тому | ласта́тим |
| знахідний | ласта́того, ласта́тий | ласта́ту | ласта́те | ласта́тих, ласта́ті |
| орудний | ласта́тим | ласта́тою | ласта́тим | ласта́тими |
| місцевий | на/у ласта́тому, ласта́тім | на/у ласта́тій | на/у ласта́тому, ласта́тім | на/у ласта́тих |
| [розм.] | ||||