| марино́ваний – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | марино́ваний | марино́вана | марино́ване | марино́вані |
| родовий | марино́ваного | марино́ваної | марино́ваного | марино́ваних |
| давальний | марино́ваному | марино́ваній | марино́ваному | марино́ваним |
| знахідний | марино́ваний | марино́вану | марино́ване | марино́вані |
| орудний | марино́ваним | марино́ваною | марино́ваним | марино́ваними |
| місцевий | на/у марино́ваному, марино́ванім | на/у марино́ваній | на/у марино́ваному, марино́ванім | на/у марино́ваних |