| харкоти́нний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | харкоти́нний | харкоти́нна | харкоти́нне | харкоти́нні |
| родовий | харкоти́нного | харкоти́нної | харкоти́нного | харкоти́нних |
| давальний | харкоти́нному | харкоти́нній | харкоти́нному | харкоти́нним |
| знахідний | харкоти́нний | харкоти́нну | харкоти́нне | харкоти́нні |
| орудний | харкоти́нним | харкоти́нною | харкоти́нним | харкоти́нними |
| місцевий | на/у харкоти́нному, харкоти́ннім | на/у харкоти́нній | на/у харкоти́нному, харкоти́ннім | на/у харкоти́нних |
| [розм.] | ||||