| устроми́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | устроми́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | устромі́мо, устромі́м | |
| 2 особа | устроми́ | устромі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | устромлю́ | устро́мимо, устро́мим |
| 2 особа | устро́миш | устро́мите |
| 3 особа | устро́мить | устро́млять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | устроми́в | устроми́ли |
| жін.р. | устроми́ла | |
| сер.р. | устроми́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| устро́млений | ||
| Безособова форма | ||
| устро́млено | ||
| Дієприслівник | ||
| устроми́вши | ||