| усуча́снити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | усуча́снити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | усуча́снімо, усуча́снім | |
| 2 особа | усуча́сни | усуча́сніть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | усуча́сню | усуча́снимо, усуча́сним |
| 2 особа | усуча́сниш | усуча́сните |
| 3 особа | усуча́снить | усуча́снять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | усуча́снив | усуча́снили |
| жін.р. | усуча́снила | |
| сер.р. | усуча́снило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| усуча́снений | ||
| Безособова форма | ||
| усуча́снено | ||
| Дієприслівник | ||
| усуча́снивши | ||