| усучи́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | усучи́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | усучі́мо, усучі́м | |
| 2 особа | усучи́ | усучі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | усучу́ | усу́чимо, усу́чим |
| 2 особа | усу́чиш | усу́чите |
| 3 особа | усу́чить | усу́чать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | усучи́в | усучи́ли |
| жін.р. | усучи́ла | |
| сер.р. | усучи́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| усу́чений | ||
| Безособова форма | ||
| усу́чено | ||
| Дієприслівник | ||
| усучи́вши | ||