| ушнуро́ваний – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | ушнуро́ваний | ушнуро́вана | ушнуро́ване | ушнуро́вані |
| родовий | ушнуро́ваного | ушнуро́ваної | ушнуро́ваного | ушнуро́ваних |
| давальний | ушнуро́ваному | ушнуро́ваній | ушнуро́ваному | ушнуро́ваним |
| знахідний | ушнуро́ваний, ушнуро́ваного | ушнуро́вану | ушнуро́ване | ушнуро́вані, ушнуро́ваних |
| орудний | ушнуро́ваним | ушнуро́ваною | ушнуро́ваним | ушнуро́ваними |
| місцевий | на/в ушнуро́ваному, ушнуро́ванім | на/в ушнуро́ваній | на/в ушнуро́ваному, ушнуро́ванім | на/в ушнуро́ваних |