| яснува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | яснува́тий | яснува́та | яснува́те | яснува́ті |
| родовий | яснува́того | яснува́тої | яснува́того | яснува́тих |
| давальний | яснува́тому | яснува́тій | яснува́тому | яснува́тим |
| знахідний | яснува́тий, яснува́того | яснува́ту | яснува́те | яснува́ті, яснува́тих |
| орудний | яснува́тим | яснува́тою | яснува́тим | яснува́тими |
| місцевий | на/в яснува́тому, яснува́тім | на/в яснува́тій | на/в яснува́тому, яснува́тім | на/в яснува́тих |