| шахраюва́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | шахраюва́тий | шахраюва́та | шахраюва́те | шахраюва́ті |
| родовий | шахраюва́того | шахраюва́тої | шахраюва́того | шахраюва́тих |
| давальний | шахраюва́тому | шахраюва́тій | шахраюва́тому | шахраюва́тим |
| знахідний | шахраюва́того, шахраюва́тий | шахраюва́ту | шахраюва́те | шахраюва́тих, шахраюва́ті |
| орудний | шахраюва́тим | шахраюва́тою | шахраюва́тим | шахраюва́тими |
| місцевий | на/у шахраюва́тому, шахраюва́тім | на/у шахраюва́тій | на/у шахраюва́тому, шахраюва́тім | на/у шахраюва́тих |