| шулі́чий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | шулі́чий | шулі́ча | шулі́че | шулі́чі |
| родовий | шулі́чого | шулі́чої | шулі́чого | шулі́чих |
| давальний | шулі́чому | шулі́чій | шулі́чому | шулі́чим |
| знахідний | шулі́чий | шулі́чу | шулі́че | шулі́чі |
| орудний | шулі́чим | шулі́чою | шулі́чим | шулі́чими |
| місцевий | на/у шулі́чому, шулі́чім | на/у шулі́чій | на/у шулі́чому, шулі́чім | на/у шулі́чих |