| шу́пити – дієслово недоконаного виду | ||
| (розуміти) | ||
| Інфінітив | шу́пити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | шу́пмо | |
| 2 особа | шуп | шу́пте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | шу́питиму | шу́питимемо, шу́питимем |
| 2 особа | шу́питимеш | шу́питимете |
| 3 особа | шу́питиме | шу́питимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | шу́плю | шу́пимо, шу́пим |
| 2 особа | шу́пиш | шу́пите |
| 3 особа | шу́пить | шу́плять |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| шу́плячи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | шу́пив | шу́пили |
| жін. р. | шу́пила | |
| сер. р. | шу́пило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| шу́пивши | ||