| чудакува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | чудакува́тий | чудакува́та | чудакува́те | чудакува́ті |
| родовий | чудакува́того | чудакува́тої | чудакува́того | чудакува́тих |
| давальний | чудакува́тому | чудакува́тій | чудакува́тому | чудакува́тим |
| знахідний | чудакува́того, чудакува́тий | чудакува́ту | чудакува́те | чудакува́тих, чудакува́ті |
| орудний | чудакува́тим | чудакува́тою | чудакува́тим | чудакува́тими |
| місцевий | на/у чудакува́тому, чудакува́тім | на/у чудакува́тій | на/у чудакува́тому, чудакува́тім | на/у чудакува́тих |