| нава́жачий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | нава́жачий | нава́жача | нава́жаче | нава́жачі |
| родовий | нава́жачого | нава́жачої | нава́жачого | нава́жачих |
| давальний | нава́жачому | нава́жачій | нава́жачому | нава́жачим |
| знахідний | нава́жачий | нава́жачу | нава́жаче | нава́жачі |
| орудний | нава́жачим | нава́жачою | нава́жачим | нава́жачими |
| місцевий | на/у нава́жачому, нава́жачім | на/у нава́жачій | на/у нава́жачому, нава́жачім | на/у нава́жачих |