| бахма́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | бахма́тий | бахма́та | бахма́те | бахма́ті |
| родовий | бахма́того | бахма́тої | бахма́того | бахма́тих |
| давальний | бахма́тому | бахма́тій | бахма́тому | бахма́тим |
| знахідний | бахма́тий, бахма́того | бахма́ту | бахма́те | бахма́ті, бахма́тих |
| орудний | бахма́тим | бахма́тою | бахма́тим | бахма́тими |
| місцевий | на/у бахма́тому, бахма́тім | на/у бахма́тій | на/у бахма́тому, бахма́тім | на/у бахма́тих |
| [розм.] | ||||