| неруши́мий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | неруши́мий | неруши́ма | неруши́ме | неруши́мі |
| родовий | неруши́мого | неруши́мої | неруши́мого | неруши́мих |
| давальний | неруши́мому | неруши́мій | неруши́мому | неруши́мим |
| знахідний | неруши́мий | неруши́му | неруши́ме | неруши́мі |
| орудний | неруши́мим | неруши́мою | неруши́мим | неруши́мими |
| місцевий | на/у неруши́мому, неруши́мім | на/у неруши́мій | на/у неруши́мому, неруши́мім | на/у неруши́мих |