| осми́слити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | осми́слити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | осми́слімо, осми́слім | |
| 2 особа | осми́сли | осми́сліть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | осми́слю | осми́слимо, осми́слим |
| 2 особа | осми́слиш | осми́слите |
| 3 особа | осми́слить | осми́слять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | осми́слив | осми́слили |
| жін.р. | осми́слила | |
| сер.р. | осми́слило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| осми́слений | ||
| Безособова форма | ||
| осми́слено | ||
| Дієприслівник | ||
| осми́сливши | ||