| остиди́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | остиди́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | остиді́мо, остиді́м | |
| 2 особа | остиди́ | остиді́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | остиджу́ | остидимо́, остиди́м |
| 2 особа | остиди́ш | остидите́ |
| 3 особа | остиди́ть | остидя́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | остиди́в | остиди́ли |
| жін.р. | остиди́ла | |
| сер.р. | остиди́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| остиди́вши | ||