| осуди́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | осуди́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | осуді́мо, осуді́м | |
| 2 особа | осуди́ | осуді́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | осуджу́ | осу́димо, осу́дим |
| 2 особа | осу́диш | осу́дите |
| 3 особа | осу́дить | осу́дять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | осуди́в | осуди́ли |
| жін.р. | осуди́ла | |
| сер.р. | осуди́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| осу́джений | ||
| Безособова форма | ||
| осу́джено | ||
| Дієприслівник | ||
| осуди́вши | ||