| разю́чий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | разю́чий | разю́ча | разю́че | разю́чі |
| родовий | разю́чого | разю́чої | разю́чого | разю́чих |
| давальний | разю́чому | разю́чій | разю́чому | разю́чим |
| знахідний | разю́чий, разю́чого | разю́чу | разю́че | разю́чі, разю́чих |
| орудний | разю́чим | разю́чою | разю́чим | разю́чими |
| місцевий | на/у разю́чому, разю́чім | на/у разю́чій | на/у разю́чому, разю́чім | на/у разю́чих |