| благозву́чний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | благозву́чний | благозву́чна | благозву́чне | благозву́чні |
| родовий | благозву́чного | благозву́чної | благозву́чного | благозву́чних |
| давальний | благозву́чному | благозву́чній | благозву́чному | благозву́чним |
| знахідний | благозву́чний | благозву́чну | благозву́чне | благозву́чні |
| орудний | благозву́чним | благозву́чною | благозву́чним | благозву́чними |
| місцевий | на/у благозву́чному, благозву́чнім | на/у благозву́чній | на/у благозву́чному, благозву́чнім | на/у благозву́чних |