| сімена́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | сімена́тий | сімена́та | сімена́те | сімена́ті |
| родовий | сімена́того | сімена́тої | сімена́того | сімена́тих |
| давальний | сімена́тому | сімена́тій | сімена́тому | сімена́тим |
| знахідний | сімена́тий | сімена́ту | сімена́те | сімена́ті |
| орудний | сімена́тим | сімена́тою | сімена́тим | сімена́тими |
| місцевий | на/у сімена́тому, сімена́тім | на/у сімена́тій | на/у сімена́тому, сімена́тім | на/у сімена́тих |