| | |
| скоро́дити – дієслово недоконаного виду | | |
| | |
| | |
| | |
| Інфінітив | скоро́дити |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | скоро́дьмо |
| 2 особа | скоро́дь | скоро́дьте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | скоро́дитиму | скоро́дитимемо, скоро́дитимем |
| 2 особа | скоро́дитимеш | скоро́дитимете |
| 3 особа | скоро́дитиме | скоро́дитимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС |
| 1 особа | скоро́джу | скоро́димо, скоро́дим |
| 2 особа | скоро́диш | скоро́дите |
| 3 особа | скоро́дить | скоро́дять |
| Активний дієприкметник |
|
| Дієприслівник |
| скоро́дячи |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол. р. | скоро́див | скоро́дили |
| жін. р. | скоро́дила |
| сер. р. | скоро́дило |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
| скоро́джений |
| Безособова форма |
| скоро́джено |
| Дієприслівник |
| скоро́дивши |