| | | | |
| схарапу́джений – дієприкметник | | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| відмінок | однина | множина |
| чол. р. | жін. р. | сер. р. |
| називний | схарапу́джений | схарапу́джена | схарапу́джене | схарапу́джені |
| родовий | схарапу́дженого | схарапу́дженої | схарапу́дженого | схарапу́джених |
| давальний | схарапу́дженому | схарапу́дженій | схарапу́дженому | схарапу́дженим |
| знахідний | схарапу́джений, схарапу́дженого | схарапу́джену | схарапу́джене | схарапу́джені, схарапу́джених |
| орудний | схарапу́дженим | схарапу́дженою | схарапу́дженим | схарапу́дженими |
| місцевий | на/у схарапу́дженому, схарапу́дженім | на/у схарапу́дженій | на/у схарапу́дженому, схарапу́дженім | на/у схарапу́джених |