| таранкува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | таранкува́тий | таранкува́та | таранкува́те | таранкува́ті |
| родовий | таранкува́того | таранкува́тої | таранкува́того | таранкува́тих |
| давальний | таранкува́тому | таранкува́тій | таранкува́тому | таранкува́тим |
| знахідний | таранкува́тий | таранкува́ту | таранкува́те | таранкува́ті |
| орудний | таранкува́тим | таранкува́тою | таранкува́тим | таранкува́тими |
| місцевий | на/у таранкува́тому, таранкува́тім | на/у таранкува́тій | на/у таранкува́тому, таранкува́тім | на/у таранкува́тих |
| [рідко] | ||||