| тара́нчений – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | тара́нчений | тара́нчена | тара́нчене | тара́нчені |
| родовий | тара́нченого | тара́нченої | тара́нченого | тара́нчених |
| давальний | тара́нченому | тара́нченій | тара́нченому | тара́нченим |
| знахідний | тара́нчений, тара́нченого | тара́нчену | тара́нчене | тара́нчені, тара́нчених |
| орудний | тара́нченим | тара́нченою | тара́нченим | тара́нченими |
| місцевий | на/у тара́нченому, тара́нченім | на/у тара́нченій | на/у тара́нченому, тара́нченім | на/у тара́нчених |