| тригу́бний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | тригу́бний | тригу́бна | тригу́бне | тригу́бні |
| родовий | тригу́бного | тригу́бної | тригу́бного | тригу́бних |
| давальний | тригу́бному | тригу́бній | тригу́бному | тригу́бним |
| знахідний | тригу́бний | тригу́бну | тригу́бне | тригу́бні |
| орудний | тригу́бним | тригу́бною | тригу́бним | тригу́бними |
| місцевий | на/у тригу́бному, тригу́бнім | на/у тригу́бній | на/у тригу́бному, тригу́бнім | на/у тригу́бних |