| парха́тий – прикметник | ||||
| (хворий на пархи) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | парха́тий | парха́та | парха́те | парха́ті |
| родовий | парха́того | парха́тої | парха́того | парха́тих |
| давальний | парха́тому | парха́тій | парха́тому | парха́тим |
| знахідний | парха́того, парха́тий | парха́ту | парха́те | парха́тих, парха́ті |
| орудний | парха́тим | парха́тою | парха́тим | парха́тими |
| місцевий | на/у парха́тому, парха́тім | на/у парха́тій | на/у парха́тому, парха́тім | на/у парха́тих |
| [розм.] | ||||