| попрису́джувати – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | попрису́джувати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | попрису́джуймо | |
| 2 особа | попрису́джуй | попрису́джуйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | попрису́джую | попрису́джуємо, попрису́джуєм |
| 2 особа | попрису́джуєш | попрису́джуєте |
| 3 особа | попрису́джує | попрису́джують |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | попрису́джував | попрису́джували |
| жін.р. | попрису́джувала | |
| сер.р. | попрису́джувало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| попрису́джувавши | ||