| поти́рити – дієслово доконаного виду | ||
| (понести кудись; украсти) | ||
| Інфінітив | поти́рити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | поти́рмо | |
| 2 особа | поти́р | поти́рте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | поти́рю | поти́римо, поти́рим |
| 2 особа | поти́риш | поти́рите |
| 3 особа | поти́рить | поти́рять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | поти́рив | поти́рили |
| жін.р. | поти́рила | |
| сер.р. | поти́рило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| поти́рений | ||
| Безособова форма | ||
| поти́рено | ||
| Дієприслівник | ||
| поти́ривши | ||