| поту́рчити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | поту́рчити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | поту́рчмо | |
| 2 особа | поту́рч | поту́рчте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | поту́рчу | поту́рчимо, поту́рчим |
| 2 особа | поту́рчиш | поту́рчите |
| 3 особа | поту́рчить | поту́рчать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | поту́рчив | поту́рчили |
| жін.р. | поту́рчила | |
| сер.р. | поту́рчило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| поту́рчений | ||
| Безособова форма | ||
| поту́рчено | ||
| Дієприслівник | ||
| поту́рчивши | ||