| прошарува́ти1 – дієслово доконаного виду | ||
| (перекласти шарами) | ||
| Інфінітив | прошарува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | прошару́ймо | |
| 2 особа | прошару́й | прошару́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | прошару́ю | прошару́ємо, прошару́єм |
| 2 особа | прошару́єш | прошару́єте |
| 3 особа | прошару́є | прошару́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | прошарува́в | прошарува́ли |
| жін.р. | прошарува́ла | |
| сер.р. | прошарува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| прошаро́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| прошаро́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| прошарува́вши | ||