| ву́дитися1 – дієслово недоконаного виду | ||
| (ловитися на вудку) | ||
| Інфінітив | ву́дитися, ву́дитись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| 3 особа | ву́дитиметься | ву́дитимуться |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| 3 особа | ву́диться | ву́дяться |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| ву́дячись* | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | ву́дився, ву́дивсь | ву́дилися, ву́дились |
| жін. р. | ву́дилася, ву́дилась | |
| сер. р. | ву́дилося, ву́дилось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| ву́дившись | ||