| двигтю́чий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | двигтю́чий | двигтю́ча | двигтю́че | двигтю́чі |
| родовий | двигтю́чого | двигтю́чої | двигтю́чого | двигтю́чих |
| давальний | двигтю́чому | двигтю́чій | двигтю́чому | двигтю́чим |
| знахідний | двигтю́чий, двигтю́чого | двигтю́чу | двигтю́че | двигтю́чі, двигтю́чих |
| орудний | двигтю́чим | двигтю́чою | двигтю́чим | двигтю́чими |
| місцевий | на/у двигтю́чому, двигтю́чім | на/у двигтю́чій | на/у двигтю́чому, двигтю́чім | на/у двигтю́чих |