| двої́тися – дієслово недоконаного виду | ||
| Інфінітив | двої́тися, двої́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| 3 особа | двої́тиметься | двої́тимуться |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| 3 особа | двої́ться | двоя́ться |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| двоячи́сь* | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | двої́вся, двої́всь | двої́лися, двої́лись |
| жін. р. | двої́лася, двої́лась | |
| сер. р. | двої́лося, двої́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| двої́вшись | ||