| двовгну́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | двовгну́тий | двовгну́та | двовгну́те | двовгну́ті |
| родовий | двовгну́того | двовгну́тої | двовгну́того | двовгну́тих |
| давальний | двовгну́тому | двовгну́тій | двовгну́тому | двовгну́тим |
| знахідний | двовгну́тий | двовгну́ту | двовгну́те | двовгну́ті |
| орудний | двовгну́тим | двовгну́тою | двовгну́тим | двовгну́тими |
| місцевий | на/у двовгну́тому, двовгну́тім | на/у двовгну́тій | на/у двовгну́тому, двовгну́тім | на/у двовгну́тих |