| | | | |
| двофюзеля́жний – прикметник | | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| відмінок | однина | множина |
| чол. р. | жін. р. | сер. р. |
| називний | двофюзеля́жний | двофюзеля́жна | двофюзеля́жне | двофюзеля́жні |
| родовий | двофюзеля́жного | двофюзеля́жної | двофюзеля́жного | двофюзеля́жних |
| давальний | двофюзеля́жному | двофюзеля́жній | двофюзеля́жному | двофюзеля́жним |
| знахідний | двофюзеля́жний | двофюзеля́жну | двофюзеля́жне | двофюзеля́жні |
| орудний | двофюзеля́жним | двофюзеля́жною | двофюзеля́жним | двофюзеля́жними |
| місцевий | на/у двофюзеля́жному, двофюзеля́жнім | на/у двофюзеля́жній | на/у двофюзеля́жному, двофюзеля́жнім | на/у двофюзеля́жних |