| | | | |
| делімітаці́йний – прикметник | | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| відмінок | однина | множина |
| чол. р. | жін. р. | сер. р. |
| називний | делімітаці́йний | делімітаці́йна | делімітаці́йне | делімітаці́йні |
| родовий | делімітаці́йного | делімітаці́йної | делімітаці́йного | делімітаці́йних |
| давальний | делімітаці́йному | делімітаці́йній | делімітаці́йному | делімітаці́йним |
| знахідний | делімітаці́йний, делімітаці́йного | делімітаці́йну | делімітаці́йне | делімітаці́йні, делімітаці́йних |
| орудний | делімітаці́йним | делімітаці́йною | делімітаці́йним | делімітаці́йними |
| місцевий | на/у делімітаці́йному, делімітаці́йнім | на/у делімітаці́йній | на/у делімітаці́йному, делімітаці́йнім | на/у делімітаці́йних |