| дереньку́чий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | дереньку́чий | дереньку́ча | дереньку́че | дереньку́чі |
| родовий | дереньку́чого | дереньку́чої | дереньку́чого | дереньку́чих |
| давальний | дереньку́чому | дереньку́чій | дереньку́чому | дереньку́чим |
| знахідний | дереньку́чий, дереньку́чого | дереньку́чу | дереньку́че | дереньку́чі, дереньку́чих |
| орудний | дереньку́чим | дереньку́чою | дереньку́чим | дереньку́чими |
| місцевий | на/у дереньку́чому, дереньку́чім | на/у дереньку́чій | на/у дереньку́чому, дереньку́чім | на/у дереньку́чих |
| [розм.] | ||||