| докорота́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | докорота́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | докорота́ймо | |
| 2 особа | докорота́й | докорота́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | докорота́ю | докорота́ємо, докорота́єм |
| 2 особа | докорота́єш | докорота́єте |
| 3 особа | докорота́є | докорота́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | докорота́в | докорота́ли |
| жін.р. | докорота́ла | |
| сер.р. | докорота́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| докорота́вши | ||