| доложи́ти – дієслово доконаного виду | ||
| (докласти) | ||
| Інфінітив | доложи́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | доложі́мо, доложі́м | |
| 2 особа | доложи́ | доложі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | доложу́ | доло́жимо, доло́жим |
| 2 особа | доло́жиш | доло́жите |
| 3 особа | доло́жить | доло́жать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | доложи́в | доложи́ли |
| жін.р. | доложи́ла | |
| сер.р. | доложи́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| доло́жений | ||
| Безособова форма | ||
| доло́жено | ||
| Дієприслівник | ||
| доложи́вши | ||