| досади́ти1 – дієслово доконаного виду | ||
| (закінчити садити) | ||
| Інфінітив | досади́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | досаді́мо, досаді́м | |
| 2 особа | досади́ | досаді́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | досаджу́ | доса́димо, доса́дим |
| 2 особа | доса́диш | доса́дите |
| 3 особа | доса́дить | доса́дять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | досади́в | досади́ли |
| жін.р. | досади́ла | |
| сер.р. | досади́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| доса́джений | ||
| Безособова форма | ||
| доса́джено | ||
| Дієприслівник | ||
| досади́вши | ||