| жолобува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | жолобува́тий | жолобува́та | жолобува́те | жолобува́ті |
| родовий | жолобува́того | жолобува́тої | жолобува́того | жолобува́тих |
| давальний | жолобува́тому | жолобува́тій | жолобува́тому | жолобува́тим |
| знахідний | жолобува́тий | жолобува́ту | жолобува́те | жолобува́ті |
| орудний | жолобува́тим | жолобува́тою | жолобува́тим | жолобува́тими |
| місцевий | на/у жолобува́тому, жолобува́тім | на/у жолобува́тій | на/у жолобува́тому, жолобува́тім | на/у жолобува́тих |